Alice with the Key
To kiss or not to kiss?
Kenmerken
- olieverf op doek
- 80 × 120 cm
- 2016
Mogelijkheden
Verhaal
Waar liefde pijn werd
Dit schilderij ontstond uit onbeantwoorde liefde. Dezelfde liefde die eerder de werken Sneeuwwitje, Maleficent en Steenbok inspireerde. Wat niet gedeeld kon worden, werd pijn. En die pijn kreeg hier vorm in verf.
Een liefde die in stilte bloeit
De lelie symboliseert mijn platonische liefde, aantrekkingskracht en verlangen. Ze bloeit in stilte, want deze liefde speelde zich vooral af in mijn eigen hart en hoofd.
Terwijl Alice steeds meer vorm kreeg, hoopte ik stiekem dat mijn liefde stilaan zou verwelken. Misschien moest ze maar verdwijnen tussen de verf en de bloemen.
De sleutel naar mijn hart
In de achtergrond zweven talloze sleutels. Sommige eenvoudig, andere sierlijk en verfijnd. Daartussen zweven sleutelgaten, wachtend op hun wederhelft.
Welke sleutel vindt het juiste sleutelgat?
Past het meteen, of moet je eerst een paar andere proberen? Gaat het vanzelf, of is er wat draaien, wiebelen en afstemmen nodig voor de sleutel binnen kan?
Misschien is liefde soms ook een beetje zoeken naar de juiste sleutel.
De gouden sleutel
Tussen al die sleutels is er één die anders is: een gouden sleutel, gedecoreerd met de letter R.
Voor mij verwijst die R naar le Roi, de koning van mijn fantasie. Of naar de Royal Key: hij die de koninklijke sleutel tot mijn hart heeft.
Dat zijn de sprookjesachtige verklaringen die ik ook met bezoekers van mijn expo’s deelde.
Maar er was nog een reden. Eentje die alleen mijn dichtste mensen kenden.
De R is ook de eerste letter van zijn naam.
Verdwaald in een blauwe droom
De blauwe kleurwereld is een speelse knipoog naar Alice uit Disney’s Alice in Wonderland. Ze verwijst naar dat vreemde gevoel van verdwaald zijn in een droom die nooit echt werkelijkheid werd.
Een droom waarin je blijft zoeken, ook al weet je ergens dat de sleutel misschien nooit in het juiste slot zal passen.
Zachte vacht
Dit werk daagde me ook technisch uit. Voor het eerst schilderde ik vacht in olieverf.
Wat in het begin telkens veranderde in een uitgeveegde vlek in plaats van zachte haartjes, kreeg uiteindelijk reliëf door de verf dik aan te brengen en de pels erin te krassen.
Die zoektocht naar textuur zette ik later verder in Dark (In)Side, waar de vacht van de Koningin steeds zachter en hariger werd.
De kus die in de lucht bleef hangen
Vooraan zit een konijn, klaar om een kus te geven… of te ontvangen.
Een kleine knipoog naar Shakespeare’s To be or not to be?
Of in mijn geval:
To kiss or not to kiss?
Een stille twijfel… en tegelijk de hoop dat hij me ooit zou kussen.